Hypotheekrenteaftrek gaat uit van een lineaire aflossing. Op dit moment is er een ‘boete’ op het aflossen van een hypotheek. Met elke aflossing daalt immers de hoofdsom waarover fiscaal aftrekbare rente wordt betaald. D66 wil zich niet mengen in de wijze waarop mensen hun hypotheek structureren. Maar wij willen wel af van prikkels die leiden tot minder aflossen of tot hypotheekvormen met maximale schulden. Bij de renteaftrek gaan wij daarom uit van een aflossing in dertig jaar. Elk jaar daalt de som waarover rente afgetrokken mag worden met 3,3%. Fiscaal nemen wij daarmee een lineaire aflossing in dertig jaar aan. Dit stimuleert sparen en niet het hebben van schulden.

Gelijk trekken hoogste belastingtarieven voor hypotheekrenteaftrek. Om de fiscale bevoordeling van huizenbezitters met hoge inkomens geleidelijk te verminderen wordt over een periode van tien jaar het toptarief waartegen kan worden afgetrokken, nu 52%, jaarlijks met een procent verminderd. Over tien jaar is daarmee het maximale belastingtarief waartegen hypotheekrente kan worden afgetrokken teruggebracht tot 42%. Deze geleidelijke aanpassing draagt bij aan duurzame overheidsfinanciën op de langere termijn, maar voorkomt ongewenste korte termijn effecten voor de financiën van woningbezitters.

Hypotheekrenteaftrek naar zijn eerlijkste vorm.

Als na tien jaar de woningmarkt inderdaad gezonder is, volgt een laatste verandering. In twaalf opvolgende jaren daalt het hoogste aftrektarief van 42% telkens met een procent, tot uiteindelijk (vanaf nu na 22 jaar) 30%. Een tarief dat dan geldt voor iedereen en dat vergelijkbaar is met de aftrekbaarheid van een lening. Daarmee wordt de fiscale behandeling nog eerlijker en simpeler uit te voeren. Deze hervormingen gelden voor bestaande en nieuwe hypotheken. Dat moet, want anders gaat de woningmarkt op slot.

Overdrachtsbelasting en eigen woningforfait. Op de lange termijn kunnen overdrachtsbelasting en het eigen woningforfait worden afgebouwd. De komende jaren zien wij hier echter geen financiële ruimte voor.